Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie obowiązujących oraz planowanych aktów prawnych dotyczących rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudniania osób niepełnosprawnych

   Szanowny Panie Premierze! W ciągu ostatnich tygodni przeprowadziłem kilka rozmów z osobami związanymi ze środowiskiem Warsztatów Terapii Zajęciowej. Pragnę nadmienić, że ww. warsztaty prowadzą czynną rehabilitację osób upośledzonych umysłowo, a dokładniej obciążonych wadami genetycznymi (Zespół Downa, Zespół Wolfa, Zespół Willego - Pradera) oraz uszkodzeniami mechanicznymi (urazy okołoporodowe - dziecięce porażenie mózgowe i wypadki samochodowe), jak również obciążonych wpływami środowiska naturalnego (skażenie metalami ciężkimi).    Procentowy udział osób z upośledzeniem umysłowym w całej populacji wynosi średnio 2%. Jest niezależny od narodowości, rasy, poziomu materialnego, przy czym 70% z owej populacji to ludzie, którzy potrafią nauczyć się czytać i pisać, a ich niepełnosprawność intelektualna nie jest chorobą, jest stanem stałym - nieodwracalnym.    Osoby prowadzące warsztaty zaalarmowały mnie, że w związku z planowanymi zmianami w ustawie o zatrudnieniu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych zaplanowane są znaczne cięcia środków finansowych, jakie obecnie przeznacza Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz dofinansowania zajęć prowadzonych w Warsztatach Terapii Zajęciowej. Jak dowiedziałem się, obniżenie poziomu dofinansowania w najbliższych latach doprowadzi do załamania się działalności omawianych placówek lub zamiany ich w ośrodki o charakterze wyłącznie opiekuńczym.    Należy podkreślić, że rehabilitacja osób niepełnosprawnych umysłowo jest procesem długotrwałym i ciągłym, jego przerwanie spowoduje natychmiastowy regres w stanie ich zdrowia psychicznego oraz funkcjonowania społecznego! Oznaczać to będzie faktyczne zamknięcie osób upośledzonych w gettcie izolacji społecznej, a ich rodziny będą skazane na marginalizację, Myślę, że jest to sytuacja niedopuszczalna, zarówno biorąc pod uwagę dobro niepełnosprawnych, jak również ich rodzin.    Znamiennym jest fakt, że bardzo często rodzin osób upośledzonych nie stać na ponoszenie bieżących wydatków, a cóż dopiero jeżeli chodzi o dopłacanie znacznych kwot pieniędzy do rehabilitacji ich dzieci. Środki w postaci renty socjalnej przyznawanej osobom niepełnosprawnym wydają się również dalece niewystarczające na ich normalne życie.    W związku z omawianym projektem ustawy istnieje więc realna groźba degradacji ekonomicznej, a także społecznej licznej przecież grupy osób, jaką stanowią niepełnosprawni oraz ich rodziny.    Wychodząc z założenia, że osoby upośledzone posiadają takie same prawa obywatelskie, jak reszta społeczeństwa, w tym prawo do pełnego oraz nieograniczonego uczestnictwa w życiu społecznym oraz szczególne prawo do wszechstronnej rehabilitacji, zapytuję Pana Premiera:    1. Jakie plany ma rząd w związku z normowaniem sytuacji tej grupy społecznej?    2. Czy właściwe i moralnie sprawiedliwe jest ograniczanie dotacji z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na zajęcia w Warsztatach Terapii Zajęciowej, będących często jedyną szansą na wyrwanie się z zaklętego kręgu upośledzenia dla osób tak ciężko doświadczonych przez los?    3. Równocześnie uprzejmie proszę o udzielenie mi odpowiedzi na pytanie, czy realne wydaje się Panu Premierowi pozyskanie brakujących środków od sponsorów lub ze szczupłych zasobów pieniężnych, jakimi dysponują lokalne samorządy. Pragnę podkreślić, że jednostki prowadzące Warsztaty Terapii Zajęciowej mają przykre doświadczenia w tym zakresie i przekonanie, że samorządy nie będą finansować działań, które nie są dla nich obligatoryjne.    W związku z powyższym raz jeszcze uprzejmie proszę Pana Premiera o ponowne skonsultowanie powyższej trudnej materii z zainteresowanymi środowiskami, które w ostatnim czasie tak mocno i wymownie manifestują swój problem wśród samorządowców, parlamentarzystów oraz w mediach i na licznych wiecach. Jestem przekonany, że przyczyni się to do złagodzenia powstałych napięć społecznych, jak również przyniesie w przyszłości obniżenie wydatków z budżetu państwa na pomoc społeczną.    Z wyrazami szacunku    Poseł Grzegorz Kurczuk    Lublin, dnia 14 października 2004 r.