Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie ubezpieczeń społecznych rolników na przykładzie woj. małopolskiego

   Szanowny Panie Ministrze! W nawiązaniu do nowych uregulowań prawnych w ustawie o ubezpieczeniu społecznym rolników, wchodzących w życie z dniem 1 października 2004 r., zwracam się z uprzejmą prośbą o ponowne rozpatrzenie powyższych zmian jako niekorzystnych szczególnie dla drobnych rolników z terenu Polski południowo-wschodniej.    Jak Panu Ministrowi - pochodzącemu z Małopolski - wiadomo, obszar ten jest rażąco niedofinansowany, występuje na nim znaczna skala ubóstwa, uniemożliwiająca prawidłowy rozwój gospodarstw. Ukształtowanie terenu powoduje duże rozdrobnienie gospodarstw - średnia ich powierzchnia wynosi ok. 3 ha, nie jest więc możliwe uzyskanie dochodu zapewniającego godziwe utrzymanie rodziny, stąd koniecznością życiową jest tu szukanie dodatkowych źródeł dochodu i podejmowanie różnorakiej, pozarolniczej działalności gospodarczej. Zakładano więc często małe, rodzinne firmy, których dochód często nie przekraczał 10 000 zł rocznie. Jednakże zmiany w ustawie o ubezpieczeniu społecznym rolników, obowiązujące od 2 maja 2004 r. (DzU Nr 91, poz. 873) zmusiły ich do rezygnacji z pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż przejście do ZUS spowodowało drastyczny wzrost kosztów i często prawie cały osiągany dochód musieliby przeznaczyć na zapłacenie składek ZUS. Dodatkowy niepokój rolników wzbudza niepewna przyszłość ZUS-u w ogóle. Przejście przez rolnika do ZUS powoduje również utratę możliwości korzystania z funduszy strukturalnych, jak np.: renty strukturalne, wsparcie dla młodego rolnika (podstawowym warunkiem przystąpienia do programu jest ubezpieczenie w KRUS).    Uszczelnienie KRUS nie może odbywać się kosztem mieszkańców wsi polskiej. Ustawa, która w rządowych założeniach miała na celu wyeliminowanie tzw. szarej strefy, w istocie obróciła się (w obecnym kształcie) przeciwko rolnikom polskim, odbierając im inicjatywę, możliwości rozwoju, co w konsekwencji doprowadzi do upadku małych rodzinnych gospodarstw, odpływu ludności ze wsi i powiększania ogólnego obszaru ubóstwa i bezrobocia.    Domowe gospodarstwa rolne są podstawowym i perspektywicznym obszarem gospodarki narodowej. Wszelkie próby finansowo-biurokratycznego uderzania w chłopów i rolników są usiłowaniami niszczenia dobra narodowego, które okupione zostały, wielkim trudem i męczeństwem wsi polskiej.    Jakie skuteczne i realne działania podejmie ministerstwo, aby nie dopuścić do dalszej degradacji wiejskich gospodarstw rodzinnych?    Z wyrazami szacunku    Posłowie Stanisław Papież    i Leszek Murzyn    Kraków, dnia 4 października 2004 r.