Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie nakładów na służbę zdrowia

   Panie Ministrze! Na przestrzeni kilkunastu ostatnich lat przeprowadzane reformy Służby Zdrowia, zamiast przynieść poprawę usług medycznych, zwiększoną dostępność do tychże usług, doprowadziły do stanu, że chory potrzebujący pomocy lekarskiej, zabiegu czy hospitalizacji zmuszony jest do cierpliwego oczekiwania, aż będzie przyjęty do zabiegu po wielu dniach i miesiącach, a w przypadku leczenia sanatoryjnego kilku latach.    Ta jakże niezdrowa sytuacja wzbudza wśród osób potrzebujących pomocy medycznej zobojętniałą odrazę i niechęć do przedstawicieli personelu medycznego i całkowitą obojętność na ich niejednokrotnie słuszne postulaty socjalno-płacowe i problemy zatrudnienia.    To wszystko jednak świadczy o skrajnej indolencji kolejnych kierownictw resortu, które, dopuszczając do likwidacji placówek społecznej pomocy medycznej i społecznej służby zdrowia, a najczęściej umożliwiając uruchamianie beznakładowo prywatnych i w postaci spółek ośrodków i punktów lecznictwa, pozbawiły społeczeństwo należnej mu opieki zdrowotnej.    Jest rzeczą powszechnie wiadomą, że społeczeństwo polskie w przeważającej większości składa się z osób w wieku poprodukcyjnym, którym to siłą rzeczy potrzebna jest większa troska o zdrowie i zabezpieczenie w medykamenty.    Dlatego trzeba dobitnie to podkreślić, że właśnie ta część społeczeństwa w swym okresie produkcyjnym łożyła ze swojej pracy na wyposażenie i kształt służby zdrowia, by u schyłku swego życia mieć zabezpieczenie w niezbędną pomoc medyczną i stosowne środki medyczne.    Kierownictwo resortu w szczególności tę część społeczeństwa pozbawia możliwości korzystania ze świadczeń medycznych, na skutek powstania rozlicznych płatnych punktów pomocy medycznej, coraz to bardziej wzrastających cen lekarstw, szczególnie tych, które w stanie chorób przewlekłych czy wieku starczego zmuszają do wydatkowania znacznych kwot z uszczuplanych co jakiś czas emerytur i rent, doprowadzając do nieujawnianej eutanazji starszej części społeczeństwa.    Przedstawiając w bardzo wielkim uproszczeniu ten katastrofalny stan polskiej służby zdrowia, proszę o udzielenie rzeczowych i w pełni realizowalnych odpowiedzi na postawione poniżej pytania.    1. W jakim terminie, odpowiadając za to swą osobą, polska służba zdrowia uzyska zwiększone fundusze na zapewnienie ludziom swobodnego dostępu do świadczeń medycznych związanych z ich wiekiem, pracą zawodową, stanem zdrowia?    2. W jakim terminie społeczna czy powszechna służba zdrowia otrzyma dostateczne fundusze na sprawne działanie, zapewniające możliwość swobodnego dostępu do podstawowych i specjalistycznych usług medycznych, bez zbędnego oczekiwania nawet do kilku miesięcy?    3. W jakim terminie zostanie uregulowana sprawa niejednokrotnie sztucznie zadłużonych placówek służby zdrowia, co doprowadzi je do sprawnego funkcjonowania?    Uprzejmie proszę Szanownego Pana Ministra o spowodowanie udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania i przesłanie na adres Biura Poselskiego, 42-500 Będzin, ul. Kościuszki 56.    Z poważaniem    Poseł Michał Figlus    Będzin, dnia 29 października 2003 r.