Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie turystycznych znaków drogowych

   W polityce rządu polskiego - prezentowanej w najważniejszych strategicznych dokumentach dotyczących polityki gospodarczej - turystyka jest postrzegana jako sektor, który może w istotny sposób wspomagać programy służące rozwojowi gospodarczemu kraju. Jednocześnie w większości strategii rozwoju województw turystyka jest wskazywana jako ważny sektor mogący zapewnić dynamiczny rozwój gospodarczy regionów, łagodząc tym samym negatywne skutki koniecznych przekształceń (zwłaszcza na obszarach wiejskich) i stanowiąc źródło potencjalnego dobrobytu, siłę rozwoju miast i wsi oraz narzędzie walki z bezrobociem. Obsługa ruchu turystycznego i wypoczynkowego w kraju może i powinna stanowić źródło dochodów i wzrostu rentowności większości sektorów gospodarki. Rozwój usług turystycznych ma istotny wpływ na wzrost produktu krajowego brutto.    Obecne działania rządu nie są nastawione na aktywne wspieranie procesów sprzyjających rozwojowi turystyki. Najlepiej świadczy o tym zmniejszenie nakładów finansowych państwa na promocję turystyki - ich udział w budżecie państwa sięga obecnie niespełna 0,00013% (ok. 24 mln). Wszystkie dane statystyczne wskazują na spadek liczby przyjazdów do Polski. Wyraźnie zdefiniowano główne słabe strony i zagrożenia dotyczące rozwoju turystyki, lecz priorytety zakreślone w rządowej ˝Strategii rozwoju turystyki w latach 2001-2006˝ pozostają w większości tylko deklaracjami. Istotne znaczenie dla poprawy tej sytuacji mają działania samorządów województw oraz samorządów lokalnych, które bezpośrednio realizują i finansują szereg projektów zwiększających atrakcyjność turystyczną. Jedną z możliwości poprawy wizerunku Polski jako kraju atrakcyjnego turystycznie, niepowodującą żadnych obciążeń dla budżetu państwa, jest proces legislacyjnego uregulowania możliwości powszechnego stosowania oznakowania turystycznego.    Jak wynika z dokumentów i pism Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Polskiej Organizacji Turystycznej, sprawy te - regulowane na mocy rozporządzenia ministrów transportu i gospodarki morskiej oraz spraw wewnętrznych i administracji - powinny były zakończyć się jesienią ub. r. Jednocześnie jest to proces dostosowawczy do standardów obowiązujących w krajach Unii Europejskiej.    Brak regulacji prawnych uniemożliwia jednostkom samorządu terytorialnego oraz wielu organizacjom pozarządowym realizację planowanych zadań, w odniesieniu do których posiadają one zarówno projekty techniczne, jak i własne źródła finansowania. Obecnie oznakowanie turystyczne umieszczane w pasie drogowym traktowane jest na równi z umieszczaniem komercyjnych nośników reklamy zewnętrznej i ze względu na koszty nie może zostać zaakceptowane przez realizatorów wielu projektów. Państwo winno wspierać działania zgodne z własnymi dokumentami strategicznymi oraz zgodne ze strategiami regionalnymi i lokalnymi, które najczęściej wynikają ze współpracy samorządów i organizacji pozarządowych.    Zwracam się do pana ministra z pytaniem: Kiedy i w jakiej formie zostanie uregulowana kwestia prawna związana ze szczegółowymi warunkami technicznymi dotyczącymi znaków i sygnałów drogowych i warunków ich umieszczania na drogach, w tym oznakowania turystycznego?    Z poważaniem    Poseł Paweł Graś    Kraków, dnia 20 maja 2002 r.