Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie prywatyzacji polskiego przemysłu cukrowniczego

   Szanowny Panie Premierze! Proces prywatyzacji rozpoczęty na początku lat 90. wywołuje nadal bardzo wiele emocji związanych z formą i sposobem prywatyzowania kolejnych gałęzi polskiego przemysłu. Bardzo często odbywa się to ze szkodą dla skarbu państwa i pracowników prywatyzowanych zakładów. Skarb państwa ponosi straty z powodu zaniżania wartości przez kadrę zarządzającą, zaś pracownicy tracą dotychczasowe pakiety socjalne i gwarancje zatrudnienia na dotychczasowych warunkach.    Jedną z ostatnich gałęzi przemysłu, która nie została jeszcze w pełni sprywatyzowana, jest przemysł cukrowniczy. Związanych jest z nim kilkadziesiąt tysięcy osób, zarówno pracowników, jak również producentów rolnych. W związku z tym uważam, że należy zachować szczególną rozwagę i staranność przy doborze metod i inwestorów strategicznych dla tak ważnej branży, jaką jest polski przemysł cukrowniczy.    Docierają jednak do mnie głosy od zaniepokojonych wyborców próbami sprzedaży za bezcen spółek i holdingów cukrowych. Jako przykład mogą posłużyć próby sprzedaży przez prezesa Lubelsko-Małopolskiej Spółki Cukrowej SA Grupy Zamojskiej bez ponownej wyceny.    W obliczu przedstawionych wyżej zagrożeń i zaistniałych nieprawidłowości w przebiegu procesów prywatyzacyjnych w przemyśle cukrowniczym zwracam się do pana premiera z pytaniami:    1. Jakie działania zamierza podjąć rząd w procesie prywatyzacji spółek cukrowych, aby uniknąć nieprawidłowości i nadużyć?    2. Czy zostały przygotowane projekty zabezpieczeń i osłon socjalnych dla pracowników i rolników zajmujących się uprawą buraka cukrowego?    Z poważaniem:    Poseł Stanisław Misztal    oraz grupa posłów    Zamość, dnia 2 lutego 2001 r.