Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie rozporządzenia ministra finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. dotyczącego podatku akcyzowego - ponowna

   W powyższej sprawie składałem interpelację do ministra finansów, jednakże uzyskane odpowiedzi są niezadawalające i potwierdzają nieprawidłowość w pracy ministerstwa.    W § 29 w pkt. 9 wymienionego na wstępie rozporządzenia minister finansów zwalnia od podatku akcyzowego sprzedaż benzyn bezołowiowych z udziałem zeoformatu, wytwarzanych w kraju w specjalistycznej instalacji zeoformingu, zaś w pkt. 3 sprzedaż etylin z zawartością od 8% eteru etylo-tert-butylowego wytwarzanego z alkoholu etylowego wyprodukowanego w kraju.    Takie zapisy rozporządzenia chronią interesy dwóch firm: Rafinerii ˝Glimar˝ w Gorlicach - jedynego właściciela instalacji zeoformingu i firmy Orlen Płock - jedynej firmy posiadającej instalację do produkcji eteru etylo-tert-butylowego, mają więc charakter zwolnień podmiotowych, a nie przedmiotowych, czym naruszają stosowne zapisy ustawowe.    Sprawa zwolnień z podatku akcyzowego produkcji paliw w instalacji zeoformingu była skrywana i niepoddawana publicznej ocenie, świadczyć o tym może fakt, iż nie ujęto tej propozycji w publikowanym projekcie rozporządzenia, a zapis (pkt 9) pojawił się dopiero w wersji finalnej dokumentu. Należy dodać, iż Rafineria ˝Glimar˝ jest właścicielem zastrzeżenia nazwy ˝zeoformingu˝ w Urzędzie Patentowym, zatem inne podmioty pragnące skorzystać z możliwości ulg w naturalny sposób zostały uzależnione od woli Rafinerii ˝Glimar˝.    Zwolnienia, o których mowa, obejmują okres jednego roku, toteż inwestowanie w budowę tego typu instalacji nie daje żadnych gwarancji, iż ulgi będą kontynuowane w latach następnych.    Reasumując, należy stwierdzić, że pełne wykorzystanie mocy produkcyjnych obu zakładów przeliczone przez wartości ulg wynikające z rozporządzenia spowodują straty dla budżetu w niezapłaconych podatkach w wysokości około 70 mln zł w przypadku ulgi Rafinerii ˝Glimar˝ w Gorlicach i około 700 mln w przypadku ulgi dla spółki Orlen. Skutki powyższych decyzji dla budżetu państwa nie wymagają chyba komentarza.    Odpowiedź ministra finansów (pismo PP-4/816/148/2001/HB) z dnia 11 kwietnia 2001 r. nie wyjaśnia nic i potwierdza, że ministerstwo ulegało naciskom ˝lobby˝ paliwowego. Przewrotne i fałszywe jest wyjaśnienie Ministerstwa Finansów: ˝Tak więc w przypadku podjęcia produkcji przez innych producentów będą oni mogli korzystać z obniżenia podatku akcyzowego˝. Jakie inne podmioty mogą podjąć produkcję w 2001 r., jeśli jedyną instalację ma PKN Orlen Płock, a ulga obowiązuje tylko do końca roku? Jak wiadomo, budowa instalacji średniej wielkości w przemyśle chemicznym wymaga minimum 2 lat! Podobnie nieprawdziwe i pokrętne jest wyjaśnienie dotyczące ulgi dla benzyn bezołowiowych z udziałem zeoformingu. Z pisma ministerstwa wynika, że ulga ta została przyznana na wniosek Rafinerii ˝Glimar˝ poparty przez Ministerstwo Skarbu Państwa. Zatem minister finansów wiedział, że jedynym producentem zeoformatu jest Rafineria Nafty ˝Glimar˝ i tylko ona skorzysta z ulgi. Twierdzenie Ministerstwa Finansów: ˝Podobnie ulga określona dla benzyn bezołowiowych z udziałem zeoformatu dotyczyć będzie każdego podmiotu wytwarzającego tego rodzaju paliwo˝ jest nieprawdziwe z następujących powodów:    1. Ulga obowiązuje do końca roku i nikt nie jest w stanie w tym czasie wybudować instalacji zeoformatu.    2. Produkcja zeoformatu oraz produkcja benzyn opartych na zeoformacie, mimo iż bazuje na technologii opracowanej w byłym Związku Radzieckim, została opatentowana przez grupę osób związanych z Rafinerią ˝Glimar˝ i jej używanie wymaga ich zgody, co w sposób oczywisty stawia rafinerię w uprzywilejowanej pozycji (kopia zgłoszeń patentowych w załączeniu).*)    3. Produkcja zeoformatu jest nieopłacalna i dlatego nikt na świecie nie stosuje tej technologii.    Reasumując, należy stwierdzić, że ministerstwo jest świadome, iż uszczupla budżet państwa i praktykę tę stosuje od dawna, np. również w odniesieniu do Rafinerii Jedlicze. W sytuacji ciągłych niedoborów budżetowych tak dalece idąca delegacja dana ministrowi finansów w zakresie stosowania ulg jest wysoce dyskusyjna i, jak wykazują opisane przykłady, tworzy sytuacje sprzyjające korupcji.    Proszę pana premiera o odniesienie się do powyższych kwestii. Skala zwolnień - blisko 800 mln - dla tylko dwóch firm powoduje, iż sytuacja ta wymaga jednoznacznego publicznego wyjaśnienia.    W załączeniu przesyłam panu treść swojej interpelacji i odpowiedź Ministerstwa Finansów.*)    Z poważaniem    Poseł Andrzej Umiński    Iława, dnia 4 czerwca 2001 r.