Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie utylizacji odpadów zaliczanych do grupy szczególnego ryzyka

   W związku z wejściem w życie w dniu 1 kwietnia 2001 r. pięciu rozporządzeń ministra rolnictwa i rozwoju wsi:    1. Rozporządzenie ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 19 kwietnia 1999 r. (DzU z 1999 r. nr 39, poz. 394),    2. Rozporządzenie ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 17 marca 1999 r. (DzU z 1999 r. nr 30, poz. 295),    3. Rozporządzenie ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 23 grudnia 1998 r. (DzU z 1999 r. nr 3, poz. 23),    4. Rozporządzenie ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 11 grudnia 1998 r. (DzU z 1998 r. nr 154, poz. 1011),    5. Rozporządzenie ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 20 stycznia 1999 r. (DzU z 1999 r. nr 10, poz. 90),    oraz instrukcji Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 15 stycznia 2001 r. nr GIW hig. EU.SRM/1/01 w związku z zapobieganiem BSE (chorobie szalonych krów), zostało wprowadzone pojęcie niejadalnych surowców zwierzęcych szczególnego ryzyka (SRM). Zaliczono do nich następujące części zwierząt:    - w przypadku bydła, owiec i kóz powyżej 12 miesięcy życia głowa z mózgiem, gałkami ocznymi, migdałkami,    - jelita bydła niezależnie od wieku od dwunastnicy do jelita prostego,    - śledziona owiec i kóz niezależnie od wieku.    Ponadto do odpadów szczególnego ryzyka zaliczono odpady stałe powstające przy uboju owiec, bydła i kóz niezależnie od wieku. Odpady te z wyjątkiem zwłok i ich części muszą być farbowane i utylizowane w wyznaczonych do tego celu zakładach, a następnie mączka powstała w wyniku utylizacji ma być spalona w temp. min. 600 stopni C. Utylizacja 1 tony SRM ma kosztować około 1000 zł. Będzie się odbywać na koszt właściciela SRM.    W przypadku jeśli jest to konieczne np. ze względu na dostosowanie polskiego prawa do wymogów Unii Europejskiej, rząd RP powinien dotować utylizację zwłok zwierzęcych.    Występuje tu inny problem - brak jest na terenie kraju grzebowisk, które spełniałyby warunki sanitarno-weterynaryjne, a w cytowanych przepisach brak jest delegacji do utylizacji zwłok przez zakopanie.    Zwracam się z pytaniem do pana ministra, czy konieczne jest tak restrykcyjne prawo w sytuacji, kiedy na terenie Polski nie stwierdzono choroby bydła BSE?    Z poważaniem    Poseł Stanisław Brzózka    Warszawa, dnia 11 kwietnia 2001 r.