Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie rangi pracownika socjalnego

   Szanowny Panie Ministrze! W czasie spotkań poselskich często spotykam się z problemami formułowanymi przez pracowników socjalnych o potrzebie szerszej możliwości działania pracowników ośrodków pomocy społecznej. W ich opinii konieczna jest zmiana przepisów prawnych, które spowodowałyby podniesienie rangi, a tym samym skuteczności działania pracowników OPS-ów, którzy, trzeba pamiętać, niejednokrotnie pracują w środowiskach patologicznych. Można wiele sytuacji przywoływać na styku ich współpracy z ważnymi instytucjami.    Na przykład w sprawach o ograniczenie lub pozbawienie praw rodzicielskich relacje pracowników socjalnych dotyczące konkretnej sytuacji w danej rodzinie nie są uznawane za wystarczające i sądy opierają się albo na opiniach kuratorów (którzy, zdaniem pracowników socjalnych, nie zawsze widują podopiecznych), albo na zeznaniach świadków (często osoby te, chcąc uniknąć konfliktów, wycofują się ze swoich zeznań). Pomija się również opinie ośrodków pomocy społecznej w kwestii umieszczania dzieci w rodzinach zastępczych. Tendencje sądów, aby dzieci przebywały w swoim środowisku, mimo iż często są tam pozbawione jakiejkolwiek opieki i ulegają demoralizacji, są również w opinii formułujących te zarzuty nieprawidłowe. Niestety, podobnie ma się sprawa kwalifikacji rodzin zastępczych, która także odbywa się bez konsultacji z OPS-ami. Istnieje wiele przykładów sytuacji, które zostały mi przedłożone przez przedstawiciela OPS w Trzcielu (woj. lubuskie), wskazujących, iż nieprawidłowe decyzje sądu dotyczące danej rodziny w rezultacie bardzo źle wpłynęły na rozwój dziecka.    W odczuciu pracowników socjalnych sądy nie doceniają ich roli w tak trudnym procesie, jakim jest pomoc rodzinom i interwencja w trudnych, niejednokrotnie patologicznych sytuacjach. Wnioskują więc o to, aby sądy, wydając konkretne decyzje (np. o pozbawieniu praw rodzicielskich), uwzględniały opinie pracowników ośrodków pomocy, bowiem to oni w ramach tzw. pracy socjalnej codziennie kontaktują się z podopiecznymi i posiadają doskonałe rozeznanie w ich problemach. Być może błędem byłoby generalizować na podstawie takiej wiedzy, ale już liczba takich sygnałów wymaga zainteresowania się problemem. Tutaj zamieściłem przykłady na linii sądownictwo - ośrodki; problem na pewno jest szerszy.    Kolejnym, również bardzo niepokojącym objawem zawężania się możliwości działania pracowników socjalnych jest znaczne okrojenie środków finansowych w roku przyszłym (pieniędzy wystarczy tylko na zadania obligatoryjne). W związku z tym osoby, które dawno straciły pracę lub ostatnio na skutek likwidacji zakładu pracy, nie będą mogły uzyskać choćby minimalnej pomocy.    W tej sytuacji działanie OPS-ów sprowadza się jedynie do rozdzielania obligatoryjnych środków finansowych, z pominięciem tak istotnych społecznie działań, jak pomoc osobom i rodzinom znajdującym się w bardzo trudnej sytuacji socjalnej.    Szanowny Panie Ministrze! Jakie zamierza pan podjąć działania zmierzające do poprawy rangi społecznej i warunków wykonywania pracy przez pracownika socjalnego?    Z poważaniem    Poseł Alfred Owoc    Zielona Góra, dnia 28 grudnia 2000 r.