Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie ogólnych zasad stosowania prawa przez Prokuraturę Krajową i jednostki jej podległe

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na przekazaną przy piśmie z dnia 11 września 2000 r. nr SPS-0202-4635/00 interpelację posła Stanisława Żelichowskiego z dnia 16 sierpnia 2000 r. w sprawie ogólnych zasad stosowania prawa przez Prokuraturę Krajową i jednostki jej podległe, uprzejmie przedstawiam, co następuje:    Zawarte w interpelacji pana posła pytania sformułowane zostały na kanwie sprawy Ds 895/99 prokuratora rejonowego w Mławie. Postępowanie to dotyczyło nieprawidłowości w działalności członków Zarządu Wspólnoty Gruntowej w Bieżuniu w zakresie podziału należących do wspólnoty gruntów i ich sprzedaży, a także podrobienia protokołu z Walnego Zebrania Członków Wspólnoty z dnia 11 maja 1997 r., poprzez sfałszowanie podpisów dwóch osób.    Dochodzenie to pozwoliło ustalić, że przy sprzedaży gruntów wspólnoty jej zarząd nie naruszył prawa. Z akt sprawy wynika, że w dniu 23 kwietnia 1995 r. Walne Zgromadzenie Wspólnoty Gruntowej w Bieżuniu, liczącej 120 członków, podjęło uchwałę upoważniającą zarząd do zbycia gruntów wspólnoty jej członkom. W dochodzeniu nie stwierdzono, aby decyzje tego zgromadzenia były bezprawne tylko dlatego, że podpisy dwóch członków wspólnoty zamieszczone w protokole nie były autentyczne, albowiem inni jej członkowie co do swoich podpisów nie zgłosili zastrzeżeń, zaś uchwała ta podjęta została w warunkach wymaganego kworum, którego kwestionować nie można nawet przy uwzględnieniu owych dwóch nieważnych podpisów.    Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14 ust. 1 i 15 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (DzU nr 28, poz, 169, z późn. zm.) wspólnota gruntowa, po utworzeniu spółki powołanej do sprawowania zarządu nad wspólnotą i posiadającej osobowość prawną, działa na podstawie statutu.    Ustawa w art. 26 ust. 1 dopuszcza zbycie gruntów wchodzących w skład wspólnoty za zgodą właściwego zarządu gminy, przy czym gminie przysługuje w takim przypadku prawo pierwokupu.    Skoro zatem Walne Zgromadzenie Członków Wspólnoty Gruntowej w Bieżuniu podjęło w dniu 23 kwietnia 1995 r. uchwałę upoważniającą zarząd spółki do zbycia gruntów wspólnoty jej członkom, o ważności takiej uchwały przesądza okoliczność, czy została ona podjęta przez taką liczbę członków wspólnoty, że zachowane zostało wskazane w statucie kworum.    Z akt sprawy wynika, że na stosownym protokole odnotowano wystarczającą liczbę podpisów ważnych, świadczących o zachowaniu kworum, wobec czego stwierdzenie, iż dwa podpisy są nieważne, samo przez się nie powoduje nieważności uchwały, która w sposób prawidłowy odzwierciedla wolę większości członków wspólnoty.    Sfałszowanie dwóch podpisów na tym protokole mogłoby wpływać na ważność uchwały oraz uzasadniać podjęcie działań prawnych zmierzających do stwierdzenia jej nieważności wyłącznie wówczas, gdyby bez uwzględnienia owych dwóch sfałszowanych podpisów stwierdzono, iż uchwałę podjęto bez wymaganego kworum.    W tych okolicznościach, odnosząc się do pytań pana posła, stwierdzić trzeba, że zbycie gruntów należących do wspólnoty nastąpiło nie na podstawie sfałszowanych dokumentów, ale w oparciu o prawidłowo wyrażoną wolę statutowego jej organu, jakim jest Walne Zgromadzenie Członków Wspólnoty Gruntowej, na której treść nie miało wpływu podrobienie podpisów dwóch spośród tych członków ani fakt, że w postępowaniu karnym nie zdołano ustalić osoby, która to uczyniła.    Skoro zaś sprzedaż gruntów wspólnoty odbyła się w wykonaniu ważnej uchwały jej statutowego organu, to z przedstawionych wyżej powodów nie było podstaw, by wszczynać z urzędu postępowanie zmierzające do unieważnienia przenoszących własność gruntów aktów notarialnych, dlatego też prokurator tego nie uczynił.    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Lech Kaczyński    Warszawa, dnia 19 października 2000 r.