Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wywiązywania się towarzystw emerytalnych z zobowiązań wobec swoich pracodawców

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją pana posła Zdzisława Kałamagi dotyczącą wywiązywania się towarzystw emerytalnych z zobowiązań wobec swoich pracowników uprzejmie wyjaśniam.    Zgodnie z art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (DzU nr 139, poz. 934 z późn. zm.), zwanej dalej ˝ustawą˝, zadaniem Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, zwanego dalej ˝Urzędem˝, jest ochrona interesów członków funduszy oraz uczestników pracowniczych programów emerytalnych. Urząd jest uprawniony do nadzorowania działalności funduszy emerytalnych ale jedynie w zakresie, w jakim ta działalność może zagrażać interesom członków funduszy (art. 200 ust. 2 pkt 1 ustawy).    Stosunki pomiędzy powszechnym towarzystwem jako pracodawcą a akwizytorem jako pracownikiem, a w szczególności wywiązywanie się przez towarzystwo z warunków płacowych ustalonych w umowie o pracę, nie są podstawą do podjęcia działań nadzorczych przez Urząd, bowiem nie wiążą się one bezpośrednio ze stosunkami fundusz - jego członkowie.    Stosunki pomiędzy pracownikiem a pracodawcą, tj. prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, reguluje ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (DzU z 1998 r., nr 21, poz. 93, nr 106, poz. 668, nr 113, poz. 717). Przepisy Kodeksu pracy gwarantują pracownikowi, w zakresie zasad wynagradzania, prawo do uzyskania najniższego wynagrodzenia za wykonaną pracę (art. 774 Kodeksu pracy). Wysokość tego wynagrodzenia została określona w rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 29 stycznia 1998 r. w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników (DzU nr 16, poz. 74 z późn. zm.) i co roku ulega zmianie. W roku 2000 najniższe wynagrodzenie za pracę wynosi 700 zł i jest to kwota, która stanowi najniższy dopuszczalny ekwiwalent dla pracownika od pracodawcy za wykonaną pracę.    Pracodawca może określić w umowie o pracę inne składniki wynagrodzenia, które będą przysługiwały pracownikowi (premie, prowizje, nagrody) za pracę określonego rodzaju. Zasady rozliczania dodatkowego wynagrodzenia mogą być ustalone w umowie o pracę lub regulaminie pracy w różny sposób, o ile otrzymane przez pracownika zgodnie z umową o pracę wynagrodzenie wypłacone bezwarunkowo nie było niższe od wynagrodzenia minimalnego.    Uzależnienie wypłacenia prowizji akwizytorowi od zaistnienia warunków związanych z zarejestrowaniem umowy przez ZUS lub przekazaniem składki przez ZUS może wynikać z konieczności zabezpieczenia się powszechnego towarzystwa przed fałszowaniem umów przez nieuczciwych akwizytorów. Dokonanie weryfikacji danych osoby figurującej w umowie członkowskiej w ZUS-ie pozwala na sprawdzenie, czy osoba ta nie została już zarejestrowana jako członek innego funduszu.    Akwizytor, podpisując umowę z powszechnym towarzystwem, zgadza się na określony, wybrany przez pracodawcę sposób rozliczania prowizji.    Realizacja przez pracodawcę jego obowiązków (w tym również w zakresie wynagradzania pracownika) wynikających z umowy o pracę podlega kontroli sądowej.    Pracownik, któremu przysługuje roszczenie ze stosunku pracy, może wystąpić z powództwem do sądu pracy, tj. wyodrębnionej jednostki organizacyjnej do spraw z zakresu prawa pracy w sądzie rejonowym (art. 17 § 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, DzU z 1994 r., nr 7, poz. 25 z późn. zm).    Zgodnie z art. 4631 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (DzU nr 43, poz. 296 z póź. zm.) pracownik dochodzący roszczeń z zakresu prawa pracy nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych.    Z treści interpelacji pana posła Zdzisława Kałamagi nie wynika natomiast, czy powszechne towarzystwo emerytalne jako pracodawca naruszyło warunki określone w umowie o pracę.    Z poważaniem    Prezes UNFE    Cezary Mech    Warszawa, dnia 31 lipca 2000 r.