Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie procesów prywatyzacji polskiej gospodarki na przykładzie gnieźnieńskiej cukrowni wchodzącej w skład Poznańsko-Pomorskiej Spółki Cukrowej SA

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Tadeusza Tomaszewskiego przesłaną przy piśmie z dnia 5 stycznia 2001 r., znak: DSPR 4401-3/01, w sprawie prywatyzacji Cukrowni Gniezno SA znajdującej się w Grupie Kalisko-Konińskiej, uprzejmie wyjaśniam, co następuje:    Poznańsko-Pomorska Spółka Cukrowa SA skierowała do dwóch potencjalnych inwestorów, którzy uzgodnili pakiety: inwestycyjny, socjalny i plantatorski, zaproszenie do składania ofert cenowych dotyczących nabywanych akcji. Inwestorzy ci to firma Pfeifer & Langen oraz Saint Louis Sucre. Do zaproszenia załączone zostały minimalne warunki cenowe zakupu jednej akcji oraz projekt umowy zbycia akcji. Dla złożenia ważnej oferty potencjalny inwestor powinien zaoferować cenę za akcje równą co najmniej cenie minimalnej zawartej w zaproszeniu oraz parafować projekt umowy zbycia akcji. Intencją zarówno Spółki Cukrowej, jak i jej Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy było, aby inwestor, parafując umowę, wyraził tym samy zgodę na jej zawarcie w treści określonej w zaproszeniu do składania ofert cenowych. Na zaproszenie Spółki Cukrowej odpowiedziała jedynie firma Pfeifer & Langen.    Po złożeniu oferty cenowej PPSC SA przekazała całość zgromadzonej w wyniku procedury wyłaniania inwestora dokumentacji Ministerstwu Skarbu Państwa w celu podjęcia przez Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy PPSC SA uchwały wyrażającej zgodę na zbycie akcji cukrowni Grupy Kalisko-Konińskiej. W ocenie Ministerstwa Skarbu Państwa umowa zbycia akcji parafowana przez Pfeifer & Langen wymagała dla jej ostatecznego zawarcia usunięcie sprzeczności występujących w niektórych zapisach.    I tak:    - tekst gwarancji bankowej zabezpieczającej wykonanie zobowiązań inwestycyjnych zawartych w umowie powinien być dostosowany do wysokości nakładów inwestycyjnych określonych w umowie,    - możliwości działania inwestora jako akcjonariusza cukrowni powinny zostać dostosowane do planu restrukturyzacji związanego z powołaniem spółki regionalnej grupującej cukrownie Grupy.    Należy zauważyć, że korekty te dotyczyłyby jedynie dostosowania zabezpieczeń realizacji umowy do jej treści i pomagały usunąć ewentualne wątpliwości.    W tej sytuacji w dniu 25 października 2000 r. Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Poznańsko-Pomorskiej Spółki Cukrowej SA podjęło uchwałę o wyrażeniu zgody na zbycie przez Poznańsko-Pomorską Spółkę Cukrową SA akcji cukrowni Grupy Kalisko-Konińskiej. Uchwała zawierała warunki transakcji, w tym jako załącznik projekt umowy zbycia akcji. Jednocześnie uchwała nakazywała dostosowanie tekstu gwarancji bankowej do treści zobowiązań inwestycyjnych określonych w umowie oraz zapisów dotyczących działań akcjonariusza jako inwestora cukrowni do zapisów dotyczących utworzenia spółki regionalnej.    Firma Pfeifer & Langen pomimo parafowania projektu umowy zgłaszała do niego zastrzeżenia dotyczące przede wszystkim zbyt wysokiego, zdaniem inwestora, poziomu nakładów inwestycyjnych, przekraczającego wysokość inwestycji określoną w pakiecie inwestycyjnym. Ani jednak Spółka Cukrowa, ani Ministerstwo Skarbu Państwa nie mogły podjąć z inwestorem rozmów dotyczących treści umowy, a w szczególności jej zmiany w taki sposób, aby poziom nakładów inwestycyjnych został obniżony w stosunku do określonego w zaproszeniu do składania ofert cenowych. Wynikało to z faktu, że procedura wyłaniania inwestora miała charakter przetargowy i proponowane warunki winny być jednakowe dla Pfeifer & Langen i Saint Louis Sucre.    Poznańsko Pomorska Spółka Cukrowa SA nie przedstawiła inwestorowi umowy poprawionej zgodnie z uchwałą WZA, przystąpiła natomiast do rozmów z firmą Pfeifer & Langen w celu uzgodnienia treści umowy. Podejmując takie działania, Spółka Cukrowa kierowała się własnym przekonaniem opartym na następujących przesłankach:    - uznanie, że w tekście umowy przesłanym inwestorom wystąpił błąd (zamiana kapitałów własnych na kapitał akcyjny) powodujący zawyżenie nakładów inwestycyjnych w stosunku do pakietu inwestycyjnego,    - przekonanie, że umowa w treści zaakceptowanej przez NWZA nie zostanie przez inwestora podpisana,    - ostateczne zrezygnowanie przez Saint Louis Sucre z udziału w nabyciu akcji cukrowni Grupy Kalisko-Konińskiej.    Jednocześnie jednak PPSC SA nie podjęła próby wykonania uchwały Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy zgodnie z jej treścią, tj.:    - nie poprawiła we wskazany w uchwale sposób treści umowy zbycia akcji,    - nie przedstawiły takiej umowy Pfeifer & Langen w celu jej podpisania,    - nie podjęła działań w celu skłonienia inwestora do podpisania umowy w treści przyjętej uchwałą Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy.    Wskutek interwencji Ministerstwa Skarbu Państwa Zarząd PPSC SA w dniu 21 grudnia 2000 r. wystosował do Pfeifer & Langen pismo wzywające do podpisania umowy zgodnie z treścią zatwierdzoną uchwałą WZA, uprzedzając o ewentualnych roszczeniach Spółki Cukrowej w stosunku do inwestora w przypadku niepodpisania umowy. Obecnie oczekiwana jest odpowiedź firmy Pfeifer & Langen.    Ministerstwo Skarbu Państwa nie zamierza utrudniać procedury zbycia akcji cukrowni Grupy Kalisko-Konińskiej, czemu dało wyraz w uchwale Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy z 25 października 2000 r. Podstawowym warunkiem finalizacji transakcji jest zawarcie umowy, w której właściwie zabezpieczone zostałyby interesy skarbu państwa, Spółki Cukrowej, cukrowni Grupy Kalisko-Konińskiej, plantatorów i pracowników. Kryteriom takim odpowiadała umowa, na której zawarcie WZA Poznańsko-Pomorskiej Spółki Cukrowej SA wyraziło zgodę. PPSC SA wystąpiła do inwestora o podpisanie przedmiotowej umowy (którą firma Pfeifer & Langen parafował, składając ofertę cenową). Spółka Cukrowa winna podjąć wszelkie działania w celu nakłonienia inwestora do podpisania umowy.    Dopiero w przypadku definitywnego niepowodzenia tych działań możliwe będzie podjęcie przez MSP dalszych kroków.    Ministerstwu Skarbu Państwa znana jest trudna sytuacja cukrowni Grupy Kalisko-Konińskiej, dlatego też podejmowane są wszelkie działania zmierzające do wyegzekwowania wykonania uchwały WZA zezwalającej na zbycie akcji na zasadach najbardziej korzystnych zarówno dla cukrowni, jak i dla skarbu państwa. Podjęcie innych działań będzie możliwe i nastąpi niezwłocznie w przypadku niepowodzenia realizacji uchwały WZA.    Z poważaniem    Minister    Andrzej Chronowski    Warszawa, dnia 18 stycznia 2001 r.