Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie umowy o zarządzanie majątkiem VII Narodowego Funduszu Inwestycyjnego im. Kazimierza Wielkiego

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Ryszarda Brejzy z dnia 18 maja 1999 r. w sprawie umowy o zarządzanie majątkiem VII Narodowego Funduszu Inwestycyjnego im. Kazimierza Wielkiego (VII NFI) pragnę poinformować, co następuje:    W dniu 29 kwietnia 1999 r. odbyło się nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy VII Narodowego Funduszu Inwestycyjnego im. Kazimierza Wielkiego (VII NFI), w którego porządku obrad znajdowało się zatwierdzenie umowy o zarządzanie majątkiem VII NFI zawartej przez radę nadzorczą funduszu z firmą zarządzającą Everest Capital Polska Sp. z o.o.    Uprzejmie informuję, że w trakcie nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy VII NFI przedstawiciel ministra skarbu państwa publicznie przedstawił zastrzeżenia SP do umowy o zarządzanie majątkiem VII NFI (załączone do protokółu notarialnego). Zastrzeżenia te, z którymi, jak wynika z treści interpelacji, pan poseł Brejza zapoznał się wcześniej, dotyczyły następujących kwestii:    1. Braku zgody Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na zarządzanie przez ECP więcej niż jednym NFI. Zastrzeżenie to należy traktować jednak z punktu widzenia proceduralnego, a nie formalnoprawnego, gdyż zapis art. 25 ust. 3 ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji nie został złamany. Umowa o zarządzanie została bowiem zawarta pod warunkiem zawieszającym, tzn. że wejdzie w życie w momencie uzyskania przez ECP zgody UOKiK.    2. Kosztów zarządzania majątkiem NFI. Faktycznie koszty zarządzania wynikające z zatwierdzonej umowy o zarządzanie i w kontekście zawartych wcześniej umów o zarządzanie z Zachodnim i NFI FOKSAL nie ulegają zmniejszeniu. Nowa firma zarządzająca będzie pobierać wynagrodzenie od trzech NFI nieodbiegające od otrzymywanych przez poprzednie firmy zarządzające, bazując jednocześnie na kadrze zatrudnionej przez byłe FZ.    3. Braku kontroli rady nadzorczej nad wypłatami kolejnych rat wynagrodzenia za zarządzanie.    4. Usunięcia z umowy zapisów uniemożliwiających przerzucenie części kosztów zarządzania na fundusz i na spółki portfelowe.    5. Ograniczenia obowiązków sprawozdawczych wobec rady nadzorczej funduszu.    6. Skreślenia zapisu ograniczającego możliwość przeniesienia na osoby trzecie uprawnień i obowiązków wynikających z umowy.    Biorąc pod uwagę powyższe, przedstawiciel MSP głosował przeciw powzięciu uchwały, jednakże został przegłosowany przez innych akcjonariuszy spółki.    Minister skarbu państwa nie zaskarżył uchwały nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy VII NFI SA, ponieważ zgodnie z art. 413 i 414 Kodeksu handlowego uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy mogą być zaskarżone, jeśli były powzięte wbrew przepisom prawa lub postanowieniom statutu oraz jeśli mają na celu pokrzywdzenie akcjonariusza. W tym przypadku, biorąc pod uwagę przyjętą konstrukcję warunkowej umowy o zarządzanie oraz stanowisko innych akcjonariuszy, takie przesłanki nie zaistniały. Zważywszy ponadto, że UOKiK zgodę na zarządzanie kilkoma funduszami wydał firmie ECP, działanie ministra skarbu państwa w celu zaskarżenia uchwały nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy byłoby bezprzedmiotowe.    Minister skarbu państwa, będąc 25-procentowym akcjonariuszem spółek portfelowych oraz 16-procentowym akcjonariuszem VII NFI, na bieżąco monitoruje sytuację spółek będących w portfelu inwestycyjnym tego funduszu poprzez swoich przedstawicieli w radach nadzorczych poszczególnych spółek i NFI oraz wykonuje prawa z akcji na walnych zgromadzeniach akcjonariuszy spółek, kierując się interesem skarbu państwa, jak i dobrem poszczególnych spółek będących w portfelu VII NFI.    Minister    Emil Wąsacz    Warszawa, dnia 28 maja 1999 r.