Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie odszkodowań dla pracowników ze stażem pracy 25-40 lat, którzy odeszli na emeryturę do 28 września 1997 r. z zakładów stosujących azbest

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Krzysztofa Oksiuty, przesłaną przy piśmie z dnia 17 maja 1999 r. znak: SPS-0202-1911/99, w sprawie odszkodowań dla pracowników ze stażem pracy 25-40 lat, którzy odeszli na emeryturę do dnia 28 września 1997 r. z zakładów stosujących azbest, uprzejmie informuję, co następuje:    W dniu 26 listopada 1998 r. Sejm RP przyjął poselski projekt ustawy nowelizującej ustawę z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (DzU nr 156, poz. 1018). Ustawa ta wprowadziła jednorazowe odprawy dla pracowników zakładów azbestowych, z którymi w okresie od dnia 28 września do 31 grudnia 1998 r. rozwiązano stosunek pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, oraz jednorazowe odszkodowania dla osób, które w dniu 28 września 1997 r. były zatrudnione w tych zakładach.    Prawo do jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w art. 2 ust. 1 powyższej ustawy, wprowadzone zostało na wniosek Senatu RP. Przyjęcie podstawowego warunku do nabycia prawa do tego odszkodowania, pozostawania w stosunku pracy w dniu 28 września 1997 r. z jednym z zakładów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, wynikało przede wszystkim z faktu, że ustawa ta weszła w życie z dniem 28 września 1997 r., oraz z możliwości sfinansowania kosztów wypłat tych odszkodowań. Nadmieniam, że zgodnie z powyższą ustawą odprawy i odszkodowania sfinansowane zostały z ˝oszczędności˝ w wydatkach w 1998 r. Funduszu Pracy. W przypadku rozszerzenia kręgu osób, którym przysługiwałyby odprawy i odszkodowania, wówczas ich wysokości musiałyby zostać obniżone albo wprowadzone inne ograniczenia.    Jednocześnie wyrażam pogląd, że przyjęcie przez parlament rozwiązania przewidującego przyznanie prawa do odszkodowań jedynie długoletnim pracownikom zakładów azbestowych pozostającym w stosunku pracy w dniu 28 września 1997 r. wynikało również z tego, że odszkodowania te nie są rekompensatami za długoletnią pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia, ale przede wszystkim dlatego, że wprowadzenie zakazu produkcji wyrobów zawierających azbest wiąże się z redukcjami zatrudnienia w tych zakładach. Osoby te mają bowiem szczególne trudności w uzyskaniu nowego zatrudnienia.    Minister    Longin Komołowski    Warszawa, dnia 1 czerwca 1999 r.