Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie złagodzenia skutków rozporządzenia do ustawy o drogach publicznych w zakresie opłat za zajęcie pasa drogowego

   Z upoważnienia prezesa Rady Ministrów składam odpowiedź na interpelację posła Kazimierza Chrzanowskiego z dnia 15 czerwca 1998 r. w sprawie zmian opłat za umieszczanie w pasie drogowym obiektów handlowych i usługowych.    Uprzejmie wyjaśniam, że wymienione w interpelacji rozporządzenie z dnia 21 listopada 1995 r. (DzU nr 136, poz. 670) już nie obowiązuje, a opłaty za zajmowanie pasa drogowego i umieszczanie w nim urządzeń obcych są regulowane rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1998 r. (DzU nr 101, poz. 631). Interpelacja pana posła Chrzanowskiego najprawdopodobniej dotyczyła tej zmiany rozporządzenia, ponieważ wprowadziła ona stałe stawki opłat za umieszczenie w pasie drogowym obiektów handlowych i usługowych, które dotychczas były ustalane w drodze umowy między właścicielem reklamy a zarządem drogi. Zapis ten, wprowadzony na wniosek przedstawicieli gmin o statusie miast, musiał ulec zmianie, ponieważ przekraczał delegację ustawową. Ustawa o drogach publicznych w art. 40 ust. 7 uprawniła Radę Ministrów do określenia opłat za zajmowanie pasa drogowego i umieszczanie w nim urządzeń obcych.    Odnośnie do zawartych w interpelacji zapytań, czy Rada Ministrów zamierza podjąć działania w kierunku zróżnicowania stawek opłat za umieszczenie w pasie drogowym obiektów prowadzących działalność gospodarczą w zależności od prowadzonego rodzaju działalności oraz czy Rada Ministrów rozważa możliwość przekazania radom gmin kompetencji w zakresie ustalania opłat za umieszczenie tych obiektów na obszarze gmin, informuję, że:    1. Każdy obiekt prowadzący działalność handlową, usługową lub inną działalność gospodarczą jest urządzeniem obcym w pasie drogowym. Generuje on dodatkowy ruch na drodze, powoduje zwiększenie liczby manewrów, prze co zakłóca płynność ruchu, a niejednokrotnie powoduje jego zagrożenie. Zgodnie z definicją zamieszczoną w ustawie o drogach publicznych droga służy do ruchu lub postoju pojazdów oraz do ruchu pieszych. Umieszczenie w pasie drogowym urządzeń nie związanych swą funkcją z drogą jest zabronione i tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach zarząd drogi może udzielić zgody na ich umieszczenie. Wysokie opłaty za umieszczanie w pasie drogowym obiektów handlowych i usługowych są spowodowane względami ochrony pasa drogowego przed niewłaściwym użytkowaniem i jako takie powinny być utrzymane.    2. Jeżeli prowadzenie działalności gospodarczej w obiekcie usytuowanym w pasie drogowym jest niezbędne z punktu widzenia zaspokajania podstawowych potrzeb uczestników ruchu drogowego, a grunty pod drogę oddane są zarządowi drogi w trwały zarząd, to może on zawrzeć z właścicielem obiektu umowę dzierżawną lub użyczenia na wspólnie ustalonych warunkach. Podstawą do takich działań są uregulowania prawne wynikające z art. 43 obowiązującej od dnia 1 stycznia br. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (DzU nr 115, poz. 741), która uprawnia państwową lub komunalną jednostkę organizacyjną, sprawującą trwały zarząd nad nieruchomością, do oddania jej gruntu w całości lub części w najem, dzierżawę albo użyczenie, za zgodą organu nadzorującego.    Przekazanie radom gmin uprawnień do określania stawek opłat za umieszczanie tablic reklamowych w pasie drogowym wymaga zmiany ustawy o drogach publicznych, o czym była mowa powyżej, a więc zmiana ta nie leży w kompetencji Rady Ministrów.    Sekretarz stanu    Krzysztof Tchórzewski    Warszawa, dnia 20 lipca 1998 r.