Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie utrudnień w przekraczaniu przez cudzoziemców wschodniej granicy RP

   Odpowiadając na interpelację panów posłów Krzysztofa Jurgiela i Mariana Blecharczyka, przekazanych przy piśmie nr SPS-0202-123/98 z dnia 5 lutego br., uprzejmie informuję:    W dniu 27 grudnia 1997 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach, określająca nowe zasady i warunki wjazdu, przejazdu i pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.    O przyjęciu ustawy przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, miejscu i dacie publikacji (DzU z 1997 r. nr 114, poz. 739) oraz dacie wejścia w życie Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało wszystkie akredytowane w Polsce przedstawicielstwa dyplomatyczne, w tym także Ambasadę Federacji Rosyjskiej i Ambasadę Republiki Białoruś, notą okólną nr DKiW-III-32-2-97 z dnia 18 listopada 1997 r. Zapowiedziało także przekazanie w terminie późniejszym informacji o dacie i miejscu publikacji aktów wykonawczych do ustawy.    Notą okólną nr DKiW-III-32-2-97 z dnia 31 grudnia 1997 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało wszystkie przedstawicielstwa dyplomatyczne, że z dniem 5 stycznia 1998 r. wchodzi w życie rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 23 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad, trybu postępowania oraz wzorów dokumentów w sprawach cudzoziemców (DzU z 1998 r. nr 1, poz. 1). Przy nocie zostały przekazane wzory nowych wiz oraz wzór tymczasowego dokumentu podróży.    Forma i tryb poinformowania o wejściu w życie nowych regulacji dotyczących cudzoziemców odpowiadają ogólnie przyjętym w tym zakresie normom i zwyczajom międzynarodowym. Strona polska w żadnej mierze nie uchybiła również jakimkolwiek zobowiązaniom przyjętym w umowach dwustronnych.    Pragnę natomiast zwrócić uwagę, że w myśl obowiązującej w stosunkach polsko-białoruskich i polsko-rosyjskich umowy między rządem PRL a rządem ZSRR o wzajemnych podróżach bezwizowych obywateli obu państw, podpisanej w dniu 13 grudnia 1979 r. w Warszawie, właściwe organy umawiających się stron będą informować swoich obywateli, udających się zgodnie z postanowieniami umowy na terytorium drugiej umawiającej się strony, o odpowiednich ustawach i innych przepisach tej drugiej strony.    Z przeprowadzonych rozmów z przedstawicielami Białorusi i Rosji oraz treści przekazanych przez nich not wynika, że właściwe organy białoruskie i rosyjskie nie dopełniły powyższego obowiązku wynikającego wprost z zapisu umowy. Nie zapoznały się dokładnie z treścią nowej ustawy o cudzoziemcach, a ich przedstawicielstwa w Warszawie nie poinformowały kompetentnych władz swoich krajów o istocie wprowadzanych regulacji. Zdaniem Ministerstwa Spraw Zagranicznych powyższe było bezpośrednią przyczyną trudności i nieporozumień, jakie miały miejsce w przejściach granicznych z Rosją i Białorusią.    Pragnę także zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach do spraw objętych przepisami ustawy, które uregulowane są postanowieniami umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, stosuje się postanowienia tych umów i porozumień. Oznacza to, że zasady ruchu osobowego między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską i Republiką Białoruś reguluje umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich o wzajemnych podróżach bezwizowych obywateli obu państw, podpisana w dniu 13 grudnia 1979 r. wraz z podpisanym w tym samym dniu protokołem do umowy.    Minister    Bronisław Geremek    Warszawa, dnia 24 lutego 1998 r.