Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie kontrolowania przez odbiorców kosztów wytwarzania i sprzedaży energii cieplnej

   W odpowiedzi na interpelację posła wojciecha Hausnera, otrzymaną przy piśmie znak: SPS-0202-325/98 z dnia 17 marca 1998 r., w sprawie kontrolowania przez odbiorców kosztów wytwarzania i sprzedaży energii cieplnej pragnę wyjaśnić, co następuje.    System kształtowania taryf dla ciepła wymaga gruntownego zreformowania. Dotychczas ceny energii cieplnej kształtowane są w oparciu o ustawę z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (DzU z 1988 r. nr 27, poz. 195, z 1990 r. nr 34, poz. 198, z 1991 r. nr 100, poz. 442, z 1993 r. nr 11, poz. 50, z 1994 r. nr 111, poz. 536, z 1996 r. nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. nr 54, poz. 348 i nr 160, poz. 1085), której przepisy generalnie dotyczą prawie wszystkich cen towarów i usług, jednakże nie są dostosowane do cen występujących w branży energetycznej.    W aktualnych warunkach społeczno-gospodarczych problematyka kształtowania taryf na energię, w tym przede wszystkim taryf dla ciepła wymaga uregulowania w odrębnych aktach prawnych. Takim aktem prawnym jest ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (DzU nr 54, poz. 348 i nr 158, poz.1042), która weszła w życie z dniem 5 grudnia 1997 r. Zgodnie z jej postanowieniami ceny energii ustalane będą przez sprzedawców w oparciu o szczegółowe zasady, które określić ma minister gospodarki (na podstawie art. 46 tej ustawy) w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie ciepłem, w tym zasad rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach. Kontrolę nad prawidłowością ustalania cen przez przedsiębiorstwa energetyczne sprawować będzie prezes URE, do którego obowiązków będzie należało między innymi zatwierdzanie taryf.    Minister finansów mając na uwadze, że obecnie stosowane ograniczenia wzrostu cen energii cieplnej (na podstawie ww. ustawy o cenach) mają charakter wyłącznie doraźny i nie są rozwiązaniem systemowym w świetle Prawa energetycznego kilkakrotnie występował do ministra gospodarki o przyspieszenie prac nad ww. projektem rozporządzenia i jak najszybsze jego opublikowanie.    Rozporządzenie to powinno być opublikowane w terminie określonym w art. 70 ustawy Prawo energetyczne.    W zakresie mechanizmów kontrolnych należy wyjaśnić, że obecny system prawny zapewnia, w większości przypadków, społeczną kontrolę nad działalnością gestorów zasobów mieszkaniowych. W przypadku spółdzielni mieszkaniowych kontrola nad działalnością spółdzielni zapewniona jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (tekst jednolity w DzU z 1995 r. nr 54, poz. 288 z późn. zm.). Organami spółdzielni są: walne zgromadzenie lub zebranie przedstawicieli, rada nadzorcza i zarząd. Walne zgromadzenie jest najwyższym organem spółdzielni, w którym ma prawo uczestniczyć każdy członek spółdzielni. Natomiast rada nadzorcza, która jest wybierana przez walne zgromadzenie wyłącznie spośród członków spółdzielni, sprawuje kontrolę i nadzór nad działalnością spółdzielni.    Na podobnych zasadach, jak w spółdzielniach mieszkaniowych, nadzorowana jest działalność wspólnot mieszkaniowych. Zgodnie z ustawą z dnia 24 czerwca 1994 r. o własno.ci lokali (DzU nr 85, poz. 388 z późn. zm.) każdy właściciel lokalu ma prawo i obowiązek współdziałania w zarządzie nieruchomością wspólną. Społeczna kontrola istnieje również w odniesieniu do zarządów budynków komunalnych. W tym przypadku organem właścicielskim są gminy. Jakkolwiek gminy pełnią zarówno funkcję właścicielską jak i kontrolną, to należy zaznaczyć, że radni gmin wybierani są spośród społeczności lokalnej i ich podstawowym zadaniem jest reprezentowanie interesów tej społeczności, przez którą zostali wybrani.    Jednocześnie pragnę poinformować, że mając na celu ochronę gospodarstw domowych przed skutkami nieuzasadnionego wzrostu opłat za energię cieplną zużywaną na potrzeby ogrzewania mieszkań i podgrzania wody użytkowej, urzędy kontroli skarbowej zostały zobowiązane do zintensyfikowania działań kontrolnych w zakresie stosowanych cen na energię cieplną. Podczas kontroli badana jest przede wszystkim zasadność i prawidłowość podwyższania cen ciepła zarówno przez producentów ciepła jak i gestorów zasobów mieszkaniowych.    Podsekretarz stanu    Rafał Zagórny    Warszawa, dnia 30 marca 1998 r.