Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie postulatów wprowadzenia jasnych i przejrzystych zasad wynagradzania ławników

   Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że prezes sądu rozstrzyga w trybie administracyjnym o wszystkich należnościach dla ławników za czynności sądowe, niezależnie od ich charakteru. Zgodnie z art. 172-174 ustawy z 2001 r. o ustroju sądów powszechnych za czas pełnienia czynności w sądzie ławnik, który jest gdzieś zatrudniony, otrzymuje równowartość utraconego wynagrodzenia za pracę w wysokości ustalanej jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy. Ławnik niepracujący dostaje rekompensatę pieniężną.    Panie Ministrze, wyrok zapadł w sprawie o wynagrodzenie ławników Sądu Okręgowego w Zamościu za sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. W 2005 r. ten sąd, głosami trzech ławników, którzy przegłosowali sędziów zawodowych, uniewinnił oskarżonego o zabójstwo. Ławnicy sporządzili w ciągu czterech dni pisemne uzasadnienie wyroku, za co zażądali po 166 zł dziennie. Prawo do rekompensaty przysługuje jedynie za: udział w rozprawie lub posiedzeniu, zapoznanie się z dowodem rzeczowym lub przeprowadzenie oględzin. Również Minister Sprawiedliwości uznał, że ławnikom nie przysługuje rekompensata pieniężna za sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku, gdyż należy się ona jedynie za udział w rozpoznawaniu spraw i wydawaniu orzeczeń. Panie Ministrze, czy nie uważa Pan, że ustawa o ustroju sądów powszechnych nie powinna regulować kwestii wynagrodzenia ławników za taką czynność?    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, do którego poskarżyli się ławnicy, stwierdził nieważność obu decyzji. Zdaniem sądu ani prezes sądu, ani Minister Sprawiedliwości nie mieli w ogóle podstaw prawnych do ich wydania. Rekompensata pieniężna za sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku nie mieści się w przepisach ustawy o ustroju sądów powszechnych, określających należności ławników. Są to roszczenia cywilnoprawne, których można dochodzić tylko w sądzie powszechnym. Minister Sprawiedliwości nie zgodził się z tym wyrokiem i zaskarżył go do NSA, który uznał za błędne, że jeśli ławnicy domagają się należności określonych w powoływanej ustawie, to prezes sądu rozstrzyga o nich w drodze administracyjnej, a kiedy występują o inne należności, powstaje stosunek cywilnoprawny i właściwa jest droga cywilna. Po tym wyroku NSA sprawa wraca do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie.    Wobec zgłaszanych postulatów wprowadzenia jasnych i przejrzystych zasad wynagradzania ławników zwracam się do Pana Ministra z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:    W jaki sposób rząd zamierza uregulować przepisy o wynagradzaniu ławników?    Czy nadal będzie podtrzymywane niekorzystne dla ławników orzecznictwo?    Z poważaniem    Poseł Zbigniew Włodkowski    Pisz, dnia 24 października 2006 r.