Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie sporu między Mostostalem - Chojnice SA a Kasą Płatnych Urlopów w Budownictwie Regionu Paryskiego w aspekcie konwencji haskiej

   Spółka ˝Mostostal-Chojnice˝ SA w Chojnicach skierowała do Departamentu Prawno-Traktatowego MSZ pismo z dnia 22 grudnia 1997 r., w którym prosiła o interpretację przepisów konwencji o procedurze cywilnej podpisanej w Hadze w 1954 r. oraz układu pomiędzy rządami Polski i Francji z 1967 r. o ułatwieniu stosowania konwencji o procedurze cywilnej. Prośba spowodowana była tym, że w trakcie procesu toczącego się w Paryżu strona francuska doręczała pisma sądowe bez załączania tłumaczenia na język polski.*)    Spółka ˝Mostostal-Chojnice˝ przyjęła, iż z przepisów powołanych wyżej aktów wynika, że pisma sądowe powinny być doręczane w języku władzy wezwanej, chyba że strony umówiły się inaczej (art. 3 konwencji). W przypadku braku tłumaczenia adresat może odmówić przyjęcia przesyłki (art. 2 konwencji). Ponieważ art. 2 układu nie mówi nic o języku, w jakim powinny być doręczane pisma sądowe, należy stosować przepisy art. 3 konwencji. Wobec powyższego spółka odmówiła w dniu 19 stycznia 1998 r. przyjęcia wyroku sądu francuskiego z powodu niezałączenia tłumaczenia wyroku na język polski.    Wyżej wymienione pismo z dnia 22 grudnia 1997 r. zostało w dniu 16 stycznia 1998 r. przekazane do Ministerstwa Sprawiedliwości. W dniu 17 lutego 1998 r. Departament Współpracy Międzynarodowej i Prawa Europejskiego udzielił odpowiedzi a postawione pytania, stwierdzając, że doręczenie pisma sądowego w języku francuskim jest prawidłowe. Zdaniem naczelnika Wydziału Prawa Międzynarodowego Polsko-Francuski Układ Rządowy z 1967 r. nie zawiera uregulowań dotyczących języka i nie zmienia uregulowań konwencji haskiej z 1954 r. Z treści pisma można się domyślać, że zdaniem ministerstwa postanowienia art. 3 konwencji haskiej, mówiące o obowiązku doręczania pism sądowych w języku polskim, zostały wyłączone przez bliżej nieokreślone oświadczenie, w którym ˝Rząd Polski zgodził się, by w sytuacji, gdy w państwie występującym o udzielenie pomocy prawnej nie ma dostatecznej ilości tłumaczy przysięgłych dla języka polskiego, dokumenty (...) mogły być sporządzane tylko w języku francuskim lub angielskim, bez potrzeby ich tłumaczenia na język polski˝. Następnie ministerstwo stwierdza, że ˝sąd polski (...) był zobowiązany do wykonania takiego doręczenia zgodnie z art. 2 konwencji z 1954 r.˝ Dalej ministerstwo wyjaśnia, że w dniu 1 września 1996 r. weszła w życie konwencja haska z 1965 r., gdzie jest obowiązek załączania tłumaczenia dokumentów na język polski. Konwencja ta nie została jednak opublikowana w Dzienniku Ustaw.    W związku z treścią udzielonej odpowiedzi rodzą się następujące pytania:    Gdzie jest opublikowane oświadczenie złożone przez rząd polski w związku z przystąpieniem do konwencji haskiej, wyłączające obowiązek tłumaczenia pism na język polski, gdy w państwie występującym o udzielenie pomocy prawnej nie ma dostatecznej ilości tłumaczy języka polskiego? Jeżeli nie jest opublikowane, to czy obowiązuje?    Czy Francja, a w szczególności Paryż, może być uznana za kraj, gdzie nie ma dostatecznej ilości tłumaczy języka polskiego?    Czego dotyczy odpowiedź: zasad udzielania pomocy prawnej czy też zasad doręczania dokumentów sądowych - sprawy te są bowiem odrębnie uregulowane w układzie polsko-francuskim z 1967 r.? Powołanie się na art. 2 konwencji świadczy o tym, że strona polska mogła odmówić przyjęcia pisma doręczonego bez tłumaczenia, a w związku z tym wadliwy jest zawarty w piśmie wniosek, że doręczenie pisma w języku francuskim było prawidłowe. Pismo ministerstwa jest więc sprzeczne wewnętrznie z logicznego punktu widzenia.    Dlaczego, mimo wejścia w życie w dniu 1 września 1996 r., nie została opublikowana konwencja haska z 1965 r.? Czy można mówić o wejściu konwencji w życie bez jej opublikowania w Dzienniku Ustaw?    Reasumując, doręczone ˝Mostostalowi-Chojnice˝ pismo zawiera wadliwą i sprzeczną wewnętrznie interpretację obowiązującego prawa międzynarodowego. Przedstawiona interpretacja działa na niekorzyść podmiotu polskiego, co może spowodować poważną szkodę w przypadku zaistnienia sporu co do prawomocności doręczanego przez stronę francuską orzeczenia sądowego.    Polskie podmioty oczekują od organów państwa polskiego wsparcia i ochrony ich interesów za granicą. Treść przedmiotowej odpowiedzi Ministerstwa Sprawiedliwości świadczy o tym, że ochrona ta jest iluzoryczna, a merytoryczne przygotowanie pracowników ministerstwa wątpliwe.    Poseł Kosma Złotowski    Bydgoszcz, dnia 24 kwietnia 1998 r.