Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie uprawnień do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach robót górniczych

   Szanowny Panie Ministrze! W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt SK 20/04, pragnę zwrócić uwagę Pana Ministra na zagadnienie uprawnień do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach robót górniczych.    W przywołanym na wstępie wyroku, będącym skutkiem skarg konstytucyjnych, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 55 ust. 1 nieobowiązującej już ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz.U. Nr 162, poz. 1112) w brzmieniu nadanym przez art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy: o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, Prawo energetyczne, o partiach politycznych (...) (Dz.U. Nr 154, poz. 1802), obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o dostosowania górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz.U. Nr 238, poz. 2020) w części obejmującej zwrot ˝z kopalń całkowicie likwidowanych˝ jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.    Na podstawie pierwotnego brzmienia art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowania górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej, ekwiwalenty pieniężne z tytułu prawa do bezpłatnego węgla przysługiwały ˝osobie uprawnionej na podstawie Układu Zbiorowego Pracy do bezpłatnego węgla, która uzyskała lub uzyska emeryturę lub rentę przed dniem 31 grudnia 2002 r.˝. Swoim zakresem przepis ten obejmował zarówno pracowników przedsiębiorstw górniczych, jak i pracowników przedsiębiorstw robót górniczych.    Art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2001 r. znowelizował treść art. 55 ust. 1 w ten sposób, że od dnia 1 stycznia 2002 r. uprawnione do wypłaty ekwiwalenty za deputat węglowy były już tylko osoby ˝z kopalń całkowicie likwidowanych˝. W wyniku tej nowelizacji możliwości ubiegania się o takowy ekwiwalent zostali pozbawieni pracownicy przedsiębiorstw robót górniczych.    Sytuacja ta trwa po dziś dzień, ponieważ obowiązująca obecnie ustawa regulująca zasady wypłacania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla, a mianowicie ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w latach 2003-2006 w art. 20 ust. 1 prawo do tegoż ekwiwalentu przyznaje w dalszym ciągu ˝byłemu pracownikowi kopalni całkowicie likwidowanej uprawnionemu do bezpłatnego węgla˝, z pominięciem osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach robót górniczych.    Takie zróżnicowanie podmiotów uprawnionych do ekwiwalentu za deputat węglowy jest daleko krzywdzące i dyskryminujące dla byłych pracowników przedsiębiorstw robót górniczych, których obowiązki zawodowe były również ciężkie i niebezpieczne, jak pracowników przedsiębiorstw górniczych.    W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny sygnalizował potrzebę rozważenia tej kwestii.    W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z pytaniem:    Jakie jest stanowisko ministerstwa w sprawie poruszonej przeze mnie, a wynikającej z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego i jakie kroki zamierza podjąć resort w przedmiotowym zakresie?    Z poważaniem    Poseł Grzegorz Dolniak    Warszawa, dnia 16 lutego 2006 r.